پندنامه [٤] - .: مـنـیـت :.
X
تبلیغات
رایتل


نادان را نادانی همین بس، که قدر خویش نمی شناسند (امام علی (ع))

کسی که هیچگاه خطایی مرتکب نشده، هرگز کار جدیدی را هم شروع نکرده است (اینشتاین)

بیان متملّق عسلی است، آلوده به زهر (مثل لاتین)

با اندیشه ی آشفته دانش آموختن، در گردباد آتش افروختن است (رومارسس)

به گذشته ی خویش هرگز نمی اندیشم، مگر آنکه بخواهم از آن نتیجه بگیرم (نهرو)

مطالعه فکر را به شناخت مجهز میکند، ولی اندیشه است که آنچه را می خوانیم, از آن ما میکند (جان لاک)

در اندیشه ی آنچه کرده ای مباش، در اندیشه ی آنچه نکرده ای باش (سعید نفیسی)

از خواص طبیعت آدمی است، که عاقلانه و منطقی فکر میکند، اما پوچ و بی معنی رفتار مینماید (آناتول فرانس)

خداوند وقتی میخواهد کسی را فاسد سازد، او را به همه ی آرزوهایش میرساند[۱] (اسکار وایلد)

زیاد زیستن تقریباً آرزوی همه میباشد، ولی خوب زیستن آرمان یک عده ی معدود (جرارد هیوز)

خشم معتدل، شایسته ی مرد حکیم است (فیلون)

اگر امروز حتی یک کلمه بیشتر از دیروز بدانید، مسلماً شخص دیگری هستید (چاحیت)

هر کس مالک خشم خویش نباشد، مالک عقل خویش نیست (امام صادق(ع))

کسی بهتر از درسش استفاده میکند، که آنرا تکرار میکند، نه آنکه آنرا حفظ میکند (مونتن)

از هر ابلهی میتوان چیزی آموخت (محمد حجازی)

شکست، تغییر مسیر راه رسیدن به موفقیت است (دست نوشته)

انسان، حیوانیست در تکاپو، برای یافتن انسانیت (دست نوشته)

آنقدر در پی نداشته های خویش باش، تا ملالی برای غرور بر داشته هایت نماند (دست نوشته)

زمانی به ندانسته ها دست خواهی یافت، که به ندانستن شان آگاهی داشته باشی (دست نوشته)

آنچه تو را در رسیدن به آرزوهایت خُرد میکند، حسرت بر نداشتن آنهاست (دست نوشته)


پی نوشت ها پی نوشت:

[۱]- سوالی که ممکنه پس از خوندن این جمله به ذهن خواننده خطور کنه، اینه که مگه خدا هم کسی رو فاسد می کنه و یا نقشی در فساد آدمی داره!؟ دو مبحث در این جمله نهفته است که نیاز به باز کردن داره. یکی مسأله ی مفسد کردن شخصی توسط خدا و دیگری اعطای نعمات دنیوی به شخص فاسد.
متأسفانه جستجو برای مطلع شدن از عقاید «اسکار وایلد» نتیجه ای در بر نداشت. اما طبق تعالیم اسلامی دو مبحث مذکور در قرآن اینگونه بیان شده:
در تمامی آیاتی که قرآن صحبت از زدن مهر نادانی و گمراهی به دل و چشم و گوش کفار میزنه، قبل و یا بعد از آیه به فساد اخلاقی و گمراهی آگاهانه ی افراد اشاره میکنه. به عبارتی افرادی که از سر نا آگاهی و جهل راه باطل رو به حق ترجیح میدن جزو این دسته از افراد محسوب نمیشن چرا که قرآن اشاره میکنه این افراد (مفاسد) حق و باطل رو شناختند ولی بخاطر امیال نفسانی و متاع دنیوی باطل رو انتخاب کردند. خداوند هم اشاره میکنه که بخاطر همین گمراهی اختیاری، برای همیشه فاسدشون کردیم تا از درک حقایق محروم باشن.
اما مسأله ی دوم اینطور بیان میشه که این نعمات وسیله ای برای گمراهی بیشتر همین افراد در نظر گرفته شده و در آیه ی «88 الحجر» به پیامبر اشاره میکنه که چشم به مال و ثروتی که به کفار دادیم نداشته باش و از کفر آنها اندوهگین مباش. به بیانی این افراد حاضرند از هر راه ممکنه حتی به قیمت نابودی هر اونچه در راه رسیدن به اهدافشون مانعی محسوب بشن، به امیال و آرزوهای دنیویشون دست پیدا کنن که میشه نتیجه گرفت این افراد همون مفاسدی هستن که در دو راهی حق و باطل برای رسیدن بی قید و شرط به آمال و آرزوهاشون، راه باطل رو انتخاب کردن. البته امکان این هست که شخصی از راه صحیح و اخلاقی به تمامی آرزوهای کوچک و بزرگ خودش دست پیدا کنه که این دسته افراد نه افراد مورد نظر آقای «اسکار وایلد» هستن و نه «قرآن».



نویسنده: محمد | تاریخ:
4 آذر 1389
| نظرات: 8 نظر


Powered by Mohammad Pirhadi